4 Temmuz 2018 Çarşamba

Ümit....16.03.2018

Nereye dönsem yüzümü
Öyle bir hale bürünmüş ki hayat
Kokusu geliyor burnuma sanki
Az ötede bir kadavra gibi öylece duruyor...
Oysa güzel bacaklı kızlar geziyor orda burda
Etekleri dizleri üstünde...
Benimse göğsümü dört yaşında bir çocuğun gelecek kaygısı sıkıyor...
Gençliğin saf , temiz, kariyer planları
Tuz buz olmuş
Cam parçaları gibi saçılmış orta yere
Hayaller patronların dişlerinin arasında yemek kırıntısı..
Umut bitmeyen ekmek...
Ne güzel yalanlarla büyütüyorlar değil mi?
Pembe gelecek resimleri ,hikayeden kalkınma naraları,
Güzel günler hep yakında falan filan...
Ne büyümez ekmekmiş bu kardeşim
Ne doymaz bir işkembeymiş bunlardaki..
Nereye çevirsem yüzümü
hüznü katılaşmış donuk gözler görüyorum çevremde
Alışılmış bir çaresizlikle bunalmış hayatlar..
Oysa güzel bacaklı kızlar geziyor orada burada..
Son model arabalarda filmlerden çıkma gran tuvalet çocuklar..
Benimse göğüs kafesimde çoğul çarpan bir kalbin inancı alevleniyor..
Ümit bitmeyen ekmek...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder