Burada başlar Şiir…
Kemirgen bir paradoks karşımda,
Elim,yüzüm,parmaklarım,
Boğazıma kadar çelişki,
Kafamın içi duman , öfke,
Bitmek tükenmek bilmez.
“Haydi , şimdi değişik penceresinden bak hayatın,
Önce sıyrıl tüm zincirlerinden” diyor kulağına yaşam,
Sonra,
Kıyıya bağlı halatların,
Bir de kelepçeler ekleniyor üstüne üstlük kollarına,
Yaşamın kelepçeleri..
Elim,yüzüm,parmaklarım,
Boğazıma kadar çelişki,
Bir de “ sus” .
Çekilir sancı değil ,
Kıyıların dalgaları taşıması,
Her gelgitte ciğerleri sökülüyor..
İnce yılışıklıkların taşıdığı bir paradoks bu,
Güler yüzlü sahtekarlık,
Kan damarlarında deli akan,
Çalışmak onuru ile fakirleşiyor hayat,
Terler , baca dumanlarına karışıyor..
Kristalleşen bir özdür emek,
Hayat bir buhar oluyor,
karın tokluğuna fabrika bacalarından uçan..
bırak uslandırmayı beni yaşam!!
Bırak daraltmayı halkalarını boynumda,
İkimizde biliyoruz hepimize tek seferlik bir lütufsun sen,
Kiminin başına taç olup,kiminin başına artık yıkılma..
*Bu bir umut..
Çatlak dudaklara merhem..
Kemirgen bir paradoks karşımda,
Elim,yüzüm,parmaklarım,
Boğazıma kadar çelişki,
Kafamın içi duman , öfke,
Bitmek tükenmek bilmez.
“Haydi , şimdi değişik penceresinden bak hayatın,
Önce sıyrıl tüm zincirlerinden” diyor kulağına yaşam,
Sonra,
Kıyıya bağlı halatların,
Bir de kelepçeler ekleniyor üstüne üstlük kollarına,
Yaşamın kelepçeleri..
Elim,yüzüm,parmaklarım,
Boğazıma kadar çelişki,
Bir de “ sus” .
Çekilir sancı değil ,
Kıyıların dalgaları taşıması,
Her gelgitte ciğerleri sökülüyor..
İnce yılışıklıkların taşıdığı bir paradoks bu,
Güler yüzlü sahtekarlık,
Kan damarlarında deli akan,
Çalışmak onuru ile fakirleşiyor hayat,
Terler , baca dumanlarına karışıyor..
Kristalleşen bir özdür emek,
Hayat bir buhar oluyor,
karın tokluğuna fabrika bacalarından uçan..
bırak uslandırmayı beni yaşam!!
Bırak daraltmayı halkalarını boynumda,
İkimizde biliyoruz hepimize tek seferlik bir lütufsun sen,
Kiminin başına taç olup,kiminin başına artık yıkılma..
*Bu bir umut..
Çatlak dudaklara merhem..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder