Resim

Gecenin karanlığına , sabahın tenhasına , günün ışığına bulaşmış bir kokuşmuşluk var .
 Otobüs koltuklarında , yatakda, masada okumalar , orda burda konuşmalar ,her defasında birilerine meram anlatmalar yetmiyor...
Herkesin alıştığı bir çürümüşlük hali bu....
Şişirilmiş egolarla herkes herkese ustalık satıyor.... Daha santim demekten aciz birisi çıkmış sana santin santin ustalık pazarlıyor...
Zira parayı ona akıttı düzen...
Dengeleri bilerek baş aşağı ettiler...
Ayakları baş, başları ayak yaptılar... Burunları koku almaz ettiler...
Emeğin bu kadar anlamsızlaşması bu kadar kolay gasp edilebilir olması hoş mu ?
Kıymeti üç kuruşa endekslediler...Mutluluğu üç kuruşa..
Dostluğu ... Sevgiyi.... Herşeyi..
İnsan kalır mı o zaman ? İnsan da bitti elbet..
Sokaklar son model arabalarla doldu taştı ama insanlığı da getirdik ve dilencilere para vermeye bağladık oldu bitti...

Kültürde bir huzursuzluk hali...
Birikimde bir yetinememe
Hep daha iyisini isteme... Bunlar hep vardı.. Olacak elbet... Yoksa ne ihtiyaç var ki tüm bu çabaya ?
Dünyayı hep daha güzele evirmek için bunlar.. Daha yaşanabilir kılmak için....İçinde soluk alıp verdiğimiz bir resim hayat ... Bu resmi daha güzel yapabilmek için....
Karşıdan baktığında bomboz bir havanın,kenara köşeye çizilmiş bir sürü onurunu kaybetmiş kalabalığın , yok olmuş,bitmiş bir doğanın resminin içinde parlak elbiseler içinde metalik bir arabayla sen... Ne kadar anlam kazanabilirsin ki ? Bu resimde anlamın nedir?Bitik resmin ferrarili gemisi kurtulmuş kaptanı..
Kendi özenli postunda senin mutluluğun resime bakana ne verir?..
Bu kokuşuk hava sızlatmıyorsa burnunu sorun büyük...
Bu boz bulanık resim umurunda değilse söz bitmese de biteceğe yakın...
Kulağını resme daya ve çocukların sesine kulak ver..Çığlıkları duy... . Beļki de onlardan biri senin de çocuğun...
Bu kantar bir gün onları da tartacak.. Bu duman mı kalsa senden geriye ? Bu kir mi ,bu pislik mi ?

Bu kara dumanı dağıtmadan bu resimden gitmemeli....