Bugün burada son kez bir yazı yazıyorum...
Son kez yazmamın sebebi sadece bir tek soru...
Hafta Sonu aklıma gelen bir tek soru bugün burada gerçekten son kez bir yazı yazmama sebep oldu...
Bir çok şeyi bütün açıklığıyla görmeme ve anlamama sebep olan bir tek soru?
Bu soruyu kendime sormakla kalmayıp etrafımdaki bir çok insana sordum.. Aldığım cevaplar çok çarpıcıydı... Sormaya da devam ediyorum...
Burada yazdığım onca yazıyı en fazla iki yüz kişi üç yüz kişi okudu şimdiye dek...
Yani biriktirdiğin ve okuduğun bunca şeyin sonunda yazdığın iki paragraf düşünce bile bu kadar gelişmiş iletişim araçlarının olduğu yerde tepede üç yüz kişiye ulaşıyor...
Bunların kaçı yazdığını okuyor ? kaçı düşünceni paylaşıyor ? muamma....
Hayat akıp gidiyor...
Mahkumlaşıyoruz...
Gelelim sorduğum o bir tek soruya....
Soru şuydu
" Şayet bugün mevcut hayatımızın içerisinde yöneten mekanizmanın başındaki kişi , iktidarın başındaki şahıs ben olsaydım , kendi yönettiğim bir ekip ve bir siyasal partinin başkanı olsaydım , ne yapsam, nasıl bir karar alsam ,hangi uygulamayı yapsam ki beni iktidara taşıyan kitle ,dönüp "ya nasıl bir adamı yönetici seçmişiz? nasıl bir iktidarı başımıza getirmişiz ki? desin...
Ben ne yapsam ,beni iktidara taşıyan kalabalık benden kurtulmanın yollarını arar ?
İşte bu paradoksal soruya kendimce verdiğim yanıt ve çevremdekilerden aldığım cevaplar bugün itibariyle beni çok gerçekten farklı bir noktaya taşıdı...
Asıl meselenin ne olduğunu fark ettim...
Herkes her şeyin farkında....
Benim kendime ve çevreme sorduğum bu soruyu siz de kendinize sorun....
Ne olsa ,ne gerçekleşse bu hayatı , bu gidişi, bu yazıyı değiştirmek için harekete geçer insan ?
Bir sebep var mı?
Bir sebebe ihtiyaç var mı?
Bu soruya somut bir cevap varsa da yoksa da her iki durumda da benim buraya gelip de bir şeyler yazmamın bir anlamı kalmadı benim için....
Okul öncesi yaşta bir çocuğa asker elbisesi giydirip " sen de şehit olacak mısın ? " diye sorulan bir ülkede,
üniversite mezunu tonla insanın çöp karıştırıp evine ekmek götürmeye mahkum olduğu bir ülkede
adaletin , liyakatin , bilimsel eğitimin, sağlığın, ortak yaşamın iflas ettiği bir hayatta
rahatsız olunan bir şey yoksa
yazmanın zamanı geçmiş...
Artık başka bir şeye başlamalı...
